Innowacje

Innowacje pedagogiczne

I   ,,Spotkanie z Mieszkiem i Dobrawą

 Autor : Alina Tokarek

Miejsce realizacji: Szkoła Podstawowa nr4 im. Armii ,,Poznań” ul. Rawicka 12/14

Termin realizacji: rok szkolny 2015/2016    14 kwietnia 2016

Cel głównyKształtowanie postawy patriotycznej na drodze poszerzania wiedzy dotyczącej Chrztu Polski i budzenia emocjonalnego związku i dumy z przynależności narodowej  i lokalnej jako kolebki państwa polskiego.

 

W rozbudzaniu  uczuć patriotycznych największą rolę odgrywa   kształtowanie  postawy  patriotycznej. Jest ona wypadkową wiedzy, poglądów, przekonań, emocji i motywacji do społecznych zachowań. Dziecko w wieku wczesnoszkolnym wielu spraw jeszcze nie rozumie, ale wiele może przeżywać na płaszczyźnie emocjonalnej. We wczesnej fazie rozwoju dziecka nauczyciel odwołuje się do  podświadomość ucznia, zaś fakty historyczne  tworzą jedynie tło, które zostanie objaśnione i zidentyfikowane  szczegółowo dopiero na poziomie edukacji przedmiotowej.  Najważniejszą sprawą jest   więc budzenie u dzieci, od najwcześniejszych już lat, uczuciowego związku z Ojczyzną i wszystkimi jej składnikami, które mieszczą się w tym pojęciu.  W codziennej pracy z dziećmi istnieje wiele możliwości wplatania treści o zabarwieniu patriotycznym i takie formułowanie   tematyki  zajęć, aby zawierały one najważniejsze elementy z historii Polski, polskiej tradycji i kultury. Wszelkie zagadnienia patriotyczne omawiane podczas zajęć znajdują swoją kontynuację w życiu codziennym, co  umożliwia realizację założeń behawioralnych. I tak  tematyka barw narodowych omawiana jest w Dzień Flagi, a  w pierwszych dniach września i 11  listopada  poruszane są zagadnienia niepodległości naszej Ojczyzny.

W 2016 roku przypada 1050 rocznica Chrztu Polski i jest to niepowtarzalna okazja przybliżenia dzieciom zagadnień związanych z początkiem państwa polskiego . Szkoła kształcąc postawę patriotyczną ma za zadanie  dostarczyć podstawową wiedzę z tego zakresu i  umożliwić głębokie przeżycie zagadnienia na płaszczyźnie emocjonalnej. Uczeń winien być przygotowany do odbioru treści  związanych z tym historycznym wydarzeniem z mediów,wystaw, ekspozycji muzealnych,  rozmów z dorosłymi, plakatów i innych form przekazu.

Założeniem innowacji jest więc wyposażenie ucznia w podstawową wiedzę dotyczącą Chrztu Polski dostosowaną do możliwości

percepcyjnych sześcio, siedmio i ośmiolatka i również umożliwienie emocjonalnego przeżycia tego wielkiego historycznego wydarzenia oraz  przyczynienia się własnym wkładem pracy do uświetnienia tego wyjątkowego dnia w środowisku szkolnym.  Omawianie tematyki związanej z  przyjęciem chrześcijaństwa i utworzeniem państwa polskiego jest szczególnie ważne właśnie tu w Poznaniu, gdyż dotyczy nie tylko patriotyzmu w ogólnym tego słowa znaczeniu, ale również porusza zagadnienia patriotyzmu lokalnego.  Ugruntowanie zdobytej wiedzy nastąpi podczas wycieczki do ICHOT Bramy Poznania i na Ostrów Tumski do podziemi Katedry św. Piotra i św. Pawła, gdzie prawdo podobnie miało miejsce to historyczne wydarzenie, jakim był Chrzest Polski

II   „Przygody Ortografka – bajki, gry i zabawy dydaktyczne rozwijające sprawności ortograficzne ”

 Autorzy innowacji: Małgorzata Przybylska, Karolina Manyś

Cel  główny:

Opanowanie  przez  uczniów  umiejętności  i  nawyku bezbłędnego  pisania na poziomie elementarnym. Kształtowanie czujności ortograficznej w wyniku samokontroli, automatyzacja poprawnego pisania.
Poprawna pisownia jest jednym z podstawowych warunków efektywności przekazu informacji za pomocą tekstu pisanego. Podstawowym zadaniem szkoły w okresie wczesnoszkolnym jest nauczenie dzieci poprawnego mówienia i pisania. Integralną część procesu poprawnego pisania stanowi ortografia, której opanowanie wymaga dużo systematycznej i wytrwałej pracy.

Praca nad prawidłowym opanowaniem ortografii wymaga wiele trudu i wysiłku zarówno ze strony ucznia jak i nauczyciela. Jej skuteczność zależy jednak od wielu czynników do których należą min: koncentracja uwagi, technika czytania, znajomość zasad ortograficznych i gramatycznych, koordynacja wzrokowo – słuchowa, zdolność logicznego myślenia.
Nabycie umiejętności poprawnego pisania w toku pierwszych lat nauki szkolnej ułatwia dzieciom zdobywanie wiedzy na kolejnych etapach kształcenia. W klasach młodszych uczniowie mają często kłopoty z poprawnym, pod względem ortograficznym, zapisem wyrazów. Zdarza się, że ćwiczenia ortograficzne,  są dla nich monotonne i nudne, a ortografia wydaje im się bardzo trudna.

Innowacja ma na celu kształtowanie nawyków ortograficznych u uczniów klas młodszych, prowadzenie nauki ortografii poprzez zabawę, która  zwiększy zainteresowanie uczniów ortografią, rozbudzi zaangażowanie i motywację do pracy i przezwyciężania  trudności      Stosowanie różnych form zabaw takich jak np. bajki, rymowanki, rebusy, zagadki, gry dydaktyczne, krzyżówki czy łamigłówki pobudzi wyobraźnię i sferę uczuciową dzieci zwiększając ich zaangażowanie emocjonalne i poznawcze.

W celu ułatwienia trudnej sztuki nauczania ortografii, w innowacji zaprezentowano takie metody pracy, które mają na celu rozwój myślenia konkretno – obrazowego i praktyczny charakter nauki ortografii. Poziom myślenia i innych procesów poznawczych uczniów okresu wczesnoszkolnego wymaga organizowania na zajęciach działalności manipulacyjno – umysłowej z aktywnością poznawczą, przy wysokim poziomie motywacji i aktywności to warunek osiągnięcia pozytywnych efektów w nauczaniu ortografii. Takie możliwości stwarza stosowanie w procesie nauczania ortografii gier i zabaw dydaktycznych. Zaproponowany zestaw zabaw, zadań, ćwiczeń ortograficznych, atrakcyjne środki dydaktyczne tj. bajki, rymowanki, wierszyki, zagadki, rebusy, dostarczą uczniom wielu bodźców. Będą sprzyjały wyrabianiu nawyku bezbłędnego pisania. Opanowanie umiejętności ortograficznych ułatwi uczniom także pokonanie trudności w czasie pracy z tekstem, podczas samodzielnego lub zbiorowego redagowania wypowiedzi pisemnych. Opracowane i zgromadzone słownictwo pozwoli wykształcić umiejętności i nawyki ortograficznego pisania.

III ,,Akademia Dobrych Manier  czyli savoir-vivre w szkole i w domu”

kontynuacja

Autorzy : Urszula Popielas, Alina Tokarek

Cel głównyWpojenie uczniom bezinteresownego szacunku dla drugiego człowieka i samego siebie jako podstawy dobrego wychowania   oraz  wyposażenie dzieci w wiedzę i umiejętności z zakresu savoir-vivre’u.

Dziecko rozpoczynające naukę w szkole zmuszone jest do współdziałania w zespole. Umiejętności społeczne, postawa względem innych określa jego pozycję w grupie i ma znaczący wpływ na postrzeganie samego siebie oraz  motywację do podjęcia wysiłku edukacyjnego. Pięciolatek wyrasta z egocentryzmu i zaczyna dostrzegać potrzeby i oczekiwania innych członków zespołu. Doświadcza, że jego sposób zachowania ma wpływ na reakcje innych. Dziecko sześcioletnie posiada już pewne podwaliny wiedzy społecznej, na których można  rozpocząć systematyczną  i celową edukację zachowań społecznych. Podstawa programowa edukacji wczesnoszkolnej wskazuje  kształtowanie wrażliwości społecznej oraz umiejętności współżycia i współdziałania w grupie jako nadrzędny cel  pracy wychowawczej.  Tak jak każda umiejętność  tak i ta dotyczące postaw społecznych musi bazować na fundamentach teoretycznych, aby w oparciu o nie wypracować oczekiwane zachowania, a co za tym idzie właściwe  nawyki.  Celem tej innowacji jest więc wyposażenie uczniów w podstawowy pakiet wiadomości dotyczący   savoir-vivre’u i wypracowanie na jego podstawie właściwych zachowań i postaw określanych mianem dobrego wychowania. Uważamy, że jest to konieczna i najlepsza inwestycja w przyszłość każdego ucznia. Dobre maniery opierające  się na życzliwości, poszanowaniu  godności zarówno własnej, jak i osób ze swojego otoczenia, odpowiedzialne podejście do nauki, pracy czy dążenie do stworzenia dobrej atmosfery w domu, szkole i wśród znajomych oraz bezinteresowna troska o innych, sprawiają, że  uśmiech częściej gości na twarzach ludzi. Łatwiej będzie naszym wychowankom nawiązywać znajomości i przyjaźnie, a nauczyciele, czy w przyszłości pracodawcy, będą mieli o nich dobre zdanie.   Gdy dziecko pozna właściwą drogę do drugiego człowieka nie będzie uciekało się do przemocy, agresji czy  nietolerancji. Wiedząc, że zna zasady zachowania w relacjach międzyludzkich, przy stole, podczas przyjęcia, poznając nowe osoby łatwiej pokona nieśmiałość i zawstydzenie.

Kultura osobista jest cechą, którą nabywa się w wyniku ciągłej pracy nad sobą przez całe życie. Jest ona pewną trwałą właściwością, określa zachowanie człowieka niezależnie od czasu, miejsca i okoliczności. Pragniemy więc wskazać naszym wychowankom drogę i potrzebę do ciągłego samodoskonalenia w tym zakresie. Uświadamiając im, iż praca nad własnym zachowaniem nigdy się nie kończy.

Ponieważ najlepszą formą edukacji jest obserwacja wzorców zachowań  pragniemy włączyć do współpracy  rodziców. Tylko konsekwencja i jedność oddziaływań wychowawczych mogą przynieść  oczekiwane i trwałe rezultaty.

  

 

Reklamy